Tadhana’y Kumilos

Title: Tadhana Nating Dalawa (Verse 1) Sa tahimik na yugto ng buhay Si Abdul Latiph ay nag-iisip Handa nang bumuo ng tahanan At pusong iibigin nang lubos at tapat Hinahanap ang babaeng para sa kanya Makakasama habang-buhay Hanggang sa isang araw ay nakita si Iman At pag-ibig ay kusang sumilay (Pre-Chorus) Sa isang sulyap, nagbago ang lahat Parang bituin na biglang sumikat (Chorus) Tadhana’y kumilos, pinagtagpo tayo Mula sa wala, naging totoo Dalawang puso, iisang tibok Pag-ibig na di kayang itago Hanggang sa dulo, magkahawak ang kamay Abdul Latiph at Iman, habang-buhay (Verse 2) Si Iman ay masipag at mapagmahal Pamilya ang laging inuuna Sa bawat araw, kahit may pagod Ngunit puso’y puno ng sigla Hindi niya inaasahang darating Ang isang pag-ibig na ganito Hanggang si Abdul Latiph ay makilala At damdamin ay unti-unting tumibok para sa kanya (Pre-Chorus) Mga pangako’y di mabubura Sa bawat luha’t saya (Chorus) Tadhana’y kumilos, pinagtagpo tayo Mula sa wala, naging totoo Dalawang puso, iisang tibok Pag-ibig na di kayang itago Hanggang sa dulo, magkahawak ang kamay Abdul Latiph at Iman, habang-buhay (Bridge) At dumating ang mga biyaya Apat na ilaw sa kanilang tahanan Aneeqa, Azhar, Ayyanah, Aliyyah Mga ngiting kailanma’y di mapapantayan Sa bawat tawanan, sa bawat yakap Pag-ibig lalo pang tumitibay Isang pamilyang binuo ng tadhana Habang buhay na magsasabay (Final Chorus) Tadhana’y kumilos, pinagtagpo tayo Mula sa wala, naging totoo Sa bawat taon, lalong tumitibay Pag-ibig na walang kapantay Kasama ang mga anak sa bawat hakbang Isang kwento ng pusong walang hanggan (Outro) Mula sa pagiging estranghero Hanggang sa maging mundo ng isa’t isa Abdul Latiph at Iman Isang pag-ibig na gawa ng tadhana