Гантулгын үстэй цай

[Verse 1] Ц төгөлдөр урт хүзүүтэй Хүзүүн дээрээ хатигтай Бөгсөндөө үстэй Гантулга Бас нэг онгироо зантай Нэг өглөө тэр инээж Цайгаа аягалж аваад Өөрийнхөө үсийг хурааж Саванд хийгээд хутгаад [Pre-Chorus] “Амт нь дажгүй” гэж шивнэв Аягаа ахиухан өргөв Хүмүүс харсан ч тоосонгүй Хачин юм гэж бодов [Chorus] Гантулгын үстэй цай Ганцхан балгаад дууслаа Гантулгын үстэй цай Гашуун амт нь буусангүй Гантулгын үстэй цай Ганцхан өдөрт төгслөө (Гантулгын үстэй цай) [Verse 2] Тэр аягаа дуусгаад Гэнэт царай нь цайрав Хатиг нь улам сэдэрч Хөл нь чичирч, сулрав Бөгсөндөө байсан ширхэг Халуун дээр хөвж байлаа Хөөрхий Гантулга тэгээд Хөрвөөж, тэгснээ уналаа [Pre-Chorus] Ээж нь хаалга тогшив “Чи юу ууж суув даа?” Гантулга дуугарч амжсангүй Ганцхан ёоллоо, “аа” [Chorus] Гантулгын үстэй цай Ганцхан балгаад дууслаа Гантулгын үстэй цай Гашуун амт нь буусангүй Гантулгын үстэй цай Ганцхан өдөрт төгслөө (Гантулгын үстэй цай) [Bridge] Ингээд хүн бүр ойлголоо Инээдтэй ч гэсэн гашуун Өөрийнхөө юмыг цай болговол Өндөр хөлс биш, зовлон Хажууд нь суусан нөхөд Хөөрхий гэж амьсгаа авна Хэтэрхий их онгироход Хожим нь цай ч дайрна [Final Chorus] Гантулгын үстэй цай Ганцхан балгаад дууслаа Гантулгын үстэй цай Гашуун амт нь буусангүй Гантулгын үстэй цай Ганцхан өдөрт төгслөө (Гантулгын үстэй цай)