Yo, yo, yo, Ανέστη, άκου τον ήχο, κάθεσαι όλη μέρα, PlayStation στο χέρι, είσαι στο pause mode. Μιλάς για μπάλα, μα η μπάλα σε κοιτάει και φεύγει, και κάθε σου kick μοιάζει με ghost kick, οκ, καταλαβαίνεις; Hairline retreat, energy στα down, και η μόνη άσκηση σου είναι να σηκώνεις burger απ’ το ground. Controller ανοιχτό, thumb πιο γυμνασμένο απ’ τα πόδια σου, κι η ζωή τρέχει μπροστά, ενώ εσύ κολλημένος σαν paused movie, dude. Δεν έχεις γκόμενα, ούτε μία να σε κοιτάει, η μοναδική σου σχέση είναι με το joystick που κρατάς. Λες «θα βγω έξω», μα μένεις στο lobby, η πραγματικότητα σου κάνει respawn, κι εσύ ακόμα noob, sorry. FIFA όλη μέρα, γελάει κι η μπάλα στο γήπεδο, και οι φίλοι σου offline, γιατί στο real life είσαι fade, bro. Μιλάς για goals και glory, μα στο street game drop, ο μόνος σου achievement είναι να μην πέσει το Wi-Fi top. Κάθε σου plan stuck, stuck στο menu, η ζωή κάνει save point, κι εσύ ψάχνεις cheat code, true. Χαλάλι σου τα XP, leveling zero, και οι bars μου μπαίνουν δυνατά, σαν bullet στο stereo. Ξύπνα Ανέστη, γιατί το beat σε τσακίζει, η ζωή δεν περιμένει, κι όποιος μένει frozen, χάνει. Δεν είναι hate, είναι truth με punchline attack, πήγαινε από το virtual στο real, πριν φας full whack